Returnal, altı yıl sonra da vazgeçilmez bir PS5 deneyimi sunuyor.

Returnal, 2021 yılında PlayStation 5'e özel olarak piyasaya sürülen ve daha sonra Windows platformuna taşınan bir roguelike üçüncü‑kişilik nişancı oyunudur. Finlandiyalı geliştirici Housemarque tarafından hazırlanmış olan bu yapım, altı yıl geçmesine rağmen hâlâ oyun dünyasında öne çıkan bir deneyim olarak değerlendiriliyor. TechRadar Gaming’in “From the Backlog” serisinin bir parçası olarak yeniden incelenmesi, oyunun kalıcılığını ortaya koyuyor. Oyunun kahramanı, astronot Selene Vassos, keşfedilmemiş Atropos gezegenine çarpma sonucu düşer.

Hayatta kalma mücadelesi, “White Shadow” adlı kurtuluş sinyalini bulmaya yöneliktir; ancak gezegenin her köşesi ölümcül bir tehdit sunar. Her ölümde Selene, uzay gemisi Helios’un enkazından tekrar uyanır ve bir sonraki deneme, bir önceki çöküşün kalıntıları arasında başlar; kendi cesetleri ve gezegenin savaş geçmişini anlatan ses kayıtları yol gösterir. Gameplay açısından Returnal, Dark Souls, Titanfall ve Resogun’un bir karışımı olarak tanımlanabilir. Hızlı hareket ve nişan alma, sıkı kontrol tepkileriyle birleşir; ekranda aynı anda birden çok mermi ve engel bulunur. Oyunda on farklı silah ve bunlara eklenebilen onlarca modifikasyon bulunur; her yeni turda rastgele oluşturulan odalar, oynanışı sürekli yeniler.

Yaklaşık oyunun üçte birinde kilidini açan kanca, Just Cause 3’teki en etkili grappling hook örneklerinden biri olarak öne çıkar. Zorluk seviyesi oldukça yüksektir; PlayStation rozet verilerine göre ilk bossu geçen oyuncular, toplam oyuncuların üçte birinden azını oluşturur. Bu yüksek bariyer, oyunun eğlenceli doğasını gölgelemez; aksine meydan okuma duygusunu artırır. Ana hikâyenin tamamlanmasının ardından 2022’de ücretsiz bir DLC olarak sunulan “Tower of Sisyphus” adlı sonsuz mod, oyunculara sınırsız bir deneme imkânı tanıyarak deneyimin ömrünü uzatır. Returnal’ın en çarpıcı özelliği, ölüm döngüsünü anlatının temel taşı haline getirmesidir.

Oyun, her yeniden doğuşta yeni bir hikâye parçası ekleyerek sembolik bir anlatım sunar. Selene’in adı, ay ve gökyüzü tanrıçalarına atıfta bulunur; Atropos ise kader tanrıçasının adıdır. Hikâye iki büyük dönemeç içerir: Birincisi, Selene’in “White Shadow” sinyalini bulup Dünya’ya dönmesi ve orada ölmesi; ikincisi ise Dünya’da bir göl içine çarpması ve Helios’un terk edilmiş bir şekilde arka koltuğunda bir çocuğun kalması. Oyunun seslendirmesinde Jane Perry, Selene karakterine hem trajik bir kayıp hem de aydınlanma hissi katar. Özellikle oyunun son bölümlerinde karakterin sadece dua ve kehanetlerle konuşması, duygusal yoğunluğu artırır ve oyuncuyu karakterin içsel çatışmasıyla bağlar.

Bu performans, oyunun atmosferik anlatımını güçlendiren önemli bir unsurdur. Returnal, lansmanından bu yana beş yıl süren topluluk tartışmalarına konu olmuştur. YouTube yorumcuları ve Reddit kullanıcıları, gezegenin Selene’in suçluluk duygusunun bir tezahürü olduğunu, hayalet astronotun ise duygusal olarak uzakta kalan annesini temsil ettiğini öne sürmüşlerdir. Ayrıca, Selene ve Theia’nın Yunan mitolojisindeki tanrıçalarla ilişkilendirilmesi, oyunun katmanlı hikâyesine ek bir derinlik kazandırır. Sonuç olarak, Returnal hâlâ zorlayıcı bir roguelike mekaniğiyle birlikte derin bir anlatıyı birleştiren nadir oyunlardan biri olarak öne çıkıyor.

Housemarque’un bu yıl çıkardığı Saros, benzer bir üçüncü‑kişilik bullet‑hell deneyimi sunarken, beş yıl beklemek zorunda kalmadan oyunculara ulaşması, stüdyonun tutarlı kalite anlayışını gösteriyor. Returnal, bu yönleriyle PS5 sahiplerinin mutlaka deneyimlemesi gereken bir yapım olarak konumunu koruyor..